Jest to jedyny gatunek sosny, który występuje naturalnie w strefie klimatu tropikalnego, wykazując przy tym dużą plastyczność i zdolności adaptacyjne do różnych warunków wzrostu. Sosna Merkusa nadaje się do upraw plantacyjnych i większego wykorzystania drewna w przemyśle drzewnym i papierniczym.
Nazewnictwo
Sosna Merkusa, inaczej sosna sumatrzańska, to nazwa drewna pozyskiwanego z drzew Pinus merkusii Jung. et de Vriese z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Drugi człon nazwy – Merkus – upamiętnia nazwisko holenderskiego botanika Friedricha Wilhelma Augusta Arisa Merkusa. Obecność holenderskiego botanika nie jest przypadkowa, bowiem aż do 1949 r. na Sumatrze, Borneo oraz innych wyspach pacyficznych (obecnie należących do Indonezji) istniała kolonia holenderska, tzw. Holenderskie Indie Wschodnie. W starszych opracowaniach można napotkać również inne nazwy łacińskie przedstawianego gatunku sosny, a mianowicie: P. tonkinensis A.Chev., P. merkiana Gordon, P. latterie Masson, P. sumatrana Jungh., P. finlaysoniana Wall. ex Blume. W Europie nadal jest to gatunek mało znany i nie ujęto go w normie PN-EN 13556:2005 dotyczącej handlu drewnem. Niemniej przyjmując obecną w tej normie konwencję, sosna Merkusa miałaby przyporządkowany czteroliterowy kod PNME. W tabeli 1 zestawiono europejskie nazwy omawianego drewna, jak również nazwy stosowane w krajach jego występowania.
Cały artykuł przeczytasz w „Przemysł Drzewny” nr 4/2025