Fabryka ścian i modułów działa według logiki przemysłowej, choć jej produkt, czyli dom drewniany, podlega regułom budownictwa. To rozróżnienie zmienia sposób liczenia rynku, projektowania ofert i zarządzania firmą.
DWIE LOGIKI W JEDNYM PRZEDSIĘBIORSTWIE
Dom prefabrykowany nadal wymaga projektu, pozwolenia, fundamentów, montażu i odbioru. Jednocześnie jego ściany, stropy lub całe moduły powstają w zakładzie, w którym o wyniku decydują organizacja stanowisk, dostępność materiałów, jakość danych projektowych i rytm dostaw. Pytanie, czy taka firma należy do budownictwa czy przemysłu, nie ma jednej odpowiedzi dla całego łańcucha wartości. Istotne jest, którą część procesu opisujemy. Polska Klasyfikacja Działalności 2025 zalicza produkcję prefabrykowanych budynków lub ich elementów z drewna do klasy 16.23 w sekcji C, czyli przetwórstwa przemysłowego. Odpowiednia europejska klasyfikacja NACE Rev. 2.1 również ujmuje wytwarzanie takich wyrobów w przemyśle. Prace wykonywane na miejscu realizacji obiektu należą natomiast do działalności budowlanej. Czy wystarczy wówczas sklasyfikować przedsiębiorstwo według działalności przeważającej? Może to jednak nie pokazywać całego zakresu usług firmy, która zarówno produkuje, jak i montuje. Najtrafniej zatem mówić o przemysłowej produkcji budynków, połączonej z usługą budowlaną. Przy tej definicji fabryka nie staje się generalnym wykonawcą tylko dlatego, że jej produkt będzie zamieszkany. Podobnie sam wpis PKD nie zwalnia z wymagań dotyczących projektu, wyrobów budowlanych, bezpieczeństwa konstrukcji czy odpowiedzialności za roboty.
Cały artykuł przeczytasz w „Przemysł Drzewny” nr 4/2026